«
»
  • 1
  • 2
«
»
  • 1
  • 2
  • 3
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»

گزارش کتاب - مهر ولایت از آسمان ایران

 

 

محقق: محمد جواد زهادت

شخصیت‌های محبوب غالباً در بین قشر و طبقه‌ای خاص نفوذ کرده و محبوبیت دارند؛ در حالی‌که حضرت رضا (علیه السلام) از این نظر با سایرین متمایز بوده و عموم طبقات و گروه‌ها، دل‌دادة حضرت ایشانند. این حقیقت، با حضوری کوتاه در بارگاه ملکوتی آن امام رئوف، قابل تصدیق است.

عالی‌ترین مرکز معنوی و توجهات قلبی به ساحت پروردگار متعال، مرقد منور ایشان است و چه زیبا است که این زیارت، نشست و برخواست و ملاقات، با معرفت و شناخت کامل نسبت به آن حضرت صورت گیرد تا سبب خیر کثیر و برکت مضاعف گردد؛ چراکه در این صورت آثار و نتایج زیارت آن حضرت در رتبه‌ای بیش از حد حساب واقع می‌شود.

کتاب گران‌سنگ «مهر ولایت از آسمان ایران» گامی در راه آشنایی بیشتر با مولایمان حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (علیه السلام) و مکتب انسان‌ساز آن بزرگوار است.

 

آشنایی با مؤلف

آیت الله علی کریمی جهرمی فرزند مرحوم حاج آقا فرج‌الله در سال 1320 ه.ش درجهرم دیده به جهان گشود. در یازده سالگی به علوم اسلامی روی آورد و ادبیات و مقدمات را در جهرم، طی چهار سال فراگرفت. در شیراز به مدت دو سال از محضر آیت الله سیدمحمد باقر آیت اللهی (حاج عالم) بهره برد. جهت تکمیل تحصیلات رهسپار شهر مقدس قم شد و از محضر استادان حوزه، به ویژه حضرت آیت الله سید محمدباقر طباطبایی سلطانی بهره گرفته، در نوزده سالگی سطح را به پایان رساند. استادانشان در درس خارج عبارتند از آیات عظام: خمینی، گلپایگانی، اراکی، محقق داماد، میرزاهاشم آملی، شیخ عباس‌علی شاهرودی و حاج آقا مرتضی حائری.

افزون بر مقاله‌های گوناگون، تاکنون نزدیک به صد عنوان کتاب از ایشان به زینت طبع آراسته شده است.

 

معرفی کتاب

کتاب مهر ولایت از آسمان ایران در ده فصل و 229 صفحه، به منظور بررسی زندگی و ابعاد شخصیتی امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام) نگارش یافته است. عناوین فصل‌ها به ترتیب ذیل است:

 

1 . جنبه‌های شخصیتی حضرت رضا (علیه السلام)؛

2 . عرفان و عبادت؛

3 . اخلاق کریمه؛

4 . میراث جاودان؛

5 . توسل به حضرت رضا (علیه السلام) و کرامات ایشان؛

6 . خطوط انحرافی عقیدتی در عصر امام رضا (علیه السلام)؛

7 . سفر حضرت به ایران؛

8 . جریان ولایت‌عهدی؛

9 . شهادت حضرت؛

10 . زیارت حضرت.

 

مؤلف در فصل سوم کتاب به نقل از کتاب عیون اخبار الرضا / ج2/ص184 به هشت نکته از اخلاق و سیره حضرت رضا (علیه السلام) اشاره کرده است:

ابراهیم بن عباس اخلاق والای آن امام بزرگوار را به صورت اجمال، اما بسیار عالی و دل‌پسند بیان کرده و ستوده است:

1. هرگز ندیدم کسی را با سخن خود آزرده کند و برنجاند.

2. هرگز ندیدم حرف کسی را قطع کند؛ بلکه صبر می‌کرد تا آن شخص از سخن گفتن فراغت پیدا کرده و کلامش پایان یابد.

3. هرگز کسی را برای حاجتی که داشت و برای آن حضرت مقدور بود رد نمی‌کرد.

4. هرگز پای خود را در جلوی کسی که با وی نشسته بود دراز نمی‌کرد.

5. در برابر کسی که با وی نشسته بود هرگز تکیه نمی‌داد.

6. هرگز ندیدم صدایش را به قهقهه بلند کند. خنده آن حضرت به صورت تبسم بود.

7. هنگامی که خلوت می‌فرمود و سفره غذا برایشان انداخته می‌شد، غلامان و آزادشدگان خود را بر سر سفره می‌نشانید و حتی دربان خانه و ... را نیز فرا می‌خواند و کنار سفره خود جای می‌داد.

8. آن حضرت بسیار احسان می‌کرد و پنهانی صدقه می‌داد.

 

فصل سوم کتاب به چهل حدیث از کلمات شریف و سخنان نورانی امام رضا (علیه السلام) اشاره دارد:

 

عبدالسلام هروی می‌گوید: شنیدم ابوالحسن الرضا (علیه السلام) می‌فرمود: «رحم الله عبداً احیا أمرنا»؛ خدا رحمت کند کسی که امر ما را زنده بدارد. عرض کردم: چگونه امر شما را زنده بدارد؟ فرمود: «یتعلم علومنا و یعلمها الناس فان الناس لو علموا محاسن کلامنا لاتبعونا»1؛ علوم ما را فرا بگیرد و آن را به مردم بیاموزد؛ زیر اگر مردم زیبایی‌های سخنان ما را می‌دانستند، هرآینه از ما پیروی می‌کردند.

 

جناب شیخ صدوق در کتاب شریف امالی از قول حضرت نقل کرده است که: کسی که به یاد مصیبت‌های ما افتد و برای آنچه بر ما رفته گریه کند، روز قیامت با ما و در درجات ما خواهد بود و کسی که مصیبت ما را یاد نموده و گریه کند و بگریاند، چشم او در روزی که همة چشم‌ها گریان است گریان نخواهد بود و آن‌که در مجلسی بنشیند که مکتب ما در آن احیا می‌شود، قلب او در آن روز که همة قلب‌ها مرده خواهد بود، نمی‌میرد.

 

فصل پنجم کتاب به کرامات و عنایات رضوی اختصاص دارد:

 

محدث بنام شیعه، شیخ حر عاملی در باب معجزات امام رضا (علیه السلام) می‌گوید: دختری از همسایگان ما لال بود. روزی به زیارت قبر مبارک حضرت می‌رود. مردی بسیار خوش‌هیبت را می‌بیند و به ذهنش می‌آید که او حضرت رضا (علیه السلام) است. آن بزرگوار به دختر می‌گوید: «چرا تکلم نمی‌کنی و سخن نمی‌گویی؟! سخن بگو!» در همان حال زبان دخترک باز شده و بیماری‌اش به کلی مرتفع می‌گردد. شیخ حر عاملی دربارة آن دختر این چنین سروده است:

یا کلیم الرضا علیه السلام

و علیک السلام و الاکرام

کلمینی عسی ان اکون کلیما

لکلیم الرضا علیه السلام

اصباک اصطباه و ام حسنک

البارع مما یصبو الیه الامام

ام ارانا الاعجاز فیک و هذا

الوجه اقوی من غیره و السلام

ای هم‌کلام رضا درود بر تو باد. با من سخن بگو باشد که من هم با رضا هم‌سخن شوم. نمی‌دانم آیا کودکی‌ات نظر حضرت را به تو جلب کرد یا حسن عقیده‌ات؟ یا اینکه می‌خواست کرامتی را در مورد تو به ما نشان دهد. البته این وجه از باقی دلایل قوی‌تر و صحیح‌تر است.2

 

بخش پایانی کتاب با هدف تأکید بر اهمیت زیارت امام (علیه السلام) تدوین شده است:

 

الف: زیارت قبور امامان؛

از حضرت صادق (علیه السلام) نقل شده است که فرمودند: «من زارنا فی مماتنا فکانما زارنا فی

حیاتنا»3

ب: امتیاز زیارت امام رضا علیه السلام؛

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «ستدفن بضعه منی بخراسان ما زارها مکروب الا فرج الله کربته و لا مذنب الا غفر الله له ذنوبه»4؛ به زودی پارة تن من در خراسان دفن خواهد شد. هیچ گرفتاری او را زیارت نمی‌کند مگر اینکه خداوند گرفتاری‌اش را برطرف می‌کند و هیچ گناه‌کاری او را زیارت نمی‌کند مگر اینکه خداوند او را می‌آمرزد.

 

پی نوشت :

 

. صدوق، عیون اخبار الرضا، ج1، ص3071

 

. شیخ حر عاملی، اثبات الهده، ج3، ص 2982

 

. مجلسی، بحارالانوار، ج100، ص1243

 

. صدوق، من لایحضره الفقیه، ج2، ص5834