«
»
  • 1
  • 2
«
»
  • 1
  • 2
  • 3
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»

از هم‌زبانی تا همراهی! -یادداشت شفاهی سرکار خانم حسن پور مدرس حوزه و دانشگاه و مبلغ نمونه خارج از کشور

یادداشت شفاهی سرکار خانم حسن پور مدرس حوزه و دانشگاه و مبلغ نمونه خارج از کشور

 

یکی از قدمهای مهم، اساسی و نقش‌آفرین در ارائه سخنرانی و مدیریت محتوایی جلسات تبلیغی، انتخاب مناسب و سنجیده موضوع است.
انتخاب مناسب موضوع به این معناست كه موضوع باید متناسب با نیاز و سلیقه مخاطب باشد و تأکید می کنم كه هم نیاز و هم سلیقه بود و بايد مد نظر باشد. اینکه مخاطب ما به چه نوع غذاي فکری نیاز دارد مسئله مهمی است؛ اما اینکه آيا او در این شرایط طبع و سلیقه اش هم با نیازش همسو است، هم مهم است.
گاهی مخاطب به یک مطلب نیاز جدی و حتی فوری دارد؛ اما اصلاً دوست ندارد وارد این وادی شود و در فضای دیگری سیر می کند؛ پس انتخاب این موضوع نامناسب است.
وقتی پای انتخاب سنجیده به میان می آید و مبلّغ خود را در مرحله  سنجش شرایط و سلیقه  طرف مقابل خود قرار می‌دهد، می تواند به ارائه  موضوع مورد نیار مخاطب که شاید با طبع او همسو هم نباشد، کمک جدی کند. این سنجش، هم نیاز به کمی هوش و مهارت دارد و هم نیاز به کمی اطلاعات ضروری. اینکه شما بتوانید زاویه   دید مخاطب را تشخیص دهید و کشف کنید، خود احتیاج به هوش و ملاحظه  خاصی همراه با مهارت کشف مخاطب دارد.
این مهارت، قابل آموزش و تقویت است. راه هایی هست که بتوان با کمکشان، سلیقه و زاویه دید مخاطبان خود را یافت. در ادامه به مواردی از اين مهارت‌ها اشاره می کنیم.
نیاز به اطلاعات ضروری را هم با پرس‌وجو از صاحب مجلس و برخی حضار می توان برآورده کرد. این اطلاعات ضروری از مخاطبان شامل سن، صنف، تعداد، اصالت، و موقعیت علمی و فرهنگی می شود.
قبل از هر جلسه، باید این اطلاعات را کسب کنیم تا معلوم شود با جمعی یک‌سان روبه‌رو هستيم یا با جمعی از مخاطب عام. بعد از آن با کمک روش هایی که ذکر می شود به فضای فکری و زاویه  دید مخاطب نزدیک و نزدیک تر می شویم.
از جمله راهكارهايي که قبل از مجلس و خیلی قبل تر از پذیرفتن مجالس باید مورد توجه قرار دهیم و آن را سبک زندگی اجتماعی خود انتخاب کنیم، ارتباط با همه  اصناف و اقشار جامعه است. هم‌صحبتي با تمام افراد جامعه، از مجالس و محافل عمومی فاصله نگرفتن، و شرکت در مهمانی ها و برنامه های عمومی جامعه، این امکان را می دهد که به نوع افکار رایج و سلیقه های غالب افراد آشنا شویم. این مسئله کمک بزرگی می کند که ما در یک مجلس بعد از انتخاب موضوع مورد نیاز و ضروری مخاطب با سلیقه و نگاه او وارد موضوع شویم و تأثیرگذاری ضمنی خود را در این همراهی، بيشترکنیم.
به بیان دیگر: «در اول کار با مخاطب همراه شویم، تا آخر کار مخاطب با ما همراه شود».
مبلّغی که خود را از اقشار مختلف جامعه یا فضای عمومی جامعه اش منقطع کند، از سرمایه  بزرگی بی  بهره مانده است؛ سرمایه ای که تنها در معاشرت با افراد جامعه و برقراری ارتباط با آنان و پل‌زدن به دنیای درونشان حاصل می شود. پس تا جایی که می توانیم خودمان را به بدنه  مردم جامعه نزدیک تر کنیم، به مهمانی هایشان برویم، در مجالس دعا و نیایش‌شان شرکت کنیم، با اتوبوس رفت و آمد کنیم، و در حرم یا جوامع عمومی با سلام و علیک و گفت‌وگو از نیازها و سلایق رایج جامعه با خبر شویم.
این سبك زندگي باید یکی از برنامه های روزمره و همیشگی مبلّغ و یا هرکسی که می خواهد به مردم خدمت کند بشود.