«
»
  • 1
  • 2
«
»
  • 1
  • 2
  • 3
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»

هر دو لب بام خطر سقوط هست - ادارة صحیح مجلس عزاداری در گفتگو با سرکار خانم صدیقه گزمه

 

 

لید: کوچک­تر که بود، در جمع­های خانوادگی کتاب­­هایی را که خوانده بود برای دیگران شرح می­داد. وقتی مادر شد و دخترش دبیرستانی، کارش را با جمعی از دانش آموزان مدرسه دخترش آغاز کرد و کم کم جمع بزرگتری را که در بسیج دانشجویی با عنوان شجره طیبه صالحین از آن یاد می­شود، در دست گرفت. هم اکنون مربی حلقه صالحین در یکی از مساجد مشهد مشغول فعالیت است. با اعضای حلقه­اش که صحبت می­کردم، می­گفتند: انسان بسیار با مطالعه­ای است. هیچ حرفی را بی‌سند نمی‌زند. اعتقادش این است که یک مربی و خطیب خوب، بايد زياد کتاب بخواند و از اخبار روز اطلاع داشته باشد.

آنچه خواهید خواند چکیده­ای از گفت‌وگوی یک ساعت و نیمی ما با سركار خانم صدیقه گزمه است.

آزاده شجاعی

ـ از نظر شما یک خطیب خوب باید چه ویژگی­هایی داشته باشد؟

یک سخنران خوب باید مردمی، بااخلاص، اهل مطالعه و با درد جامعه آشنا باشد. بايد به همه چیز مسلط باشد؛ بداند اخبار چه گفته است، مستندها را ببیند، بعضی از فیلم­ها و سریال­ها را انتخاب و تماشا کند. سخنران بايد خودش به چیزهایی که می­گوید عمل کند. خداوند خیلی راحت می­تواند انسان را رسوا کند و چهره واقعی او را به دیگران نشان دهد. کسی که به عنوان عالم دینی صحبت می­کند، خیلی باید حواسش جمع باشد که خودش چگونه رفتار می­کند؛ خيلي شنيده‌ايم که می­گویند فلان مداح را در فلان حالت گرفتیم، فلان روحانی، فلان كار اشتباه را كرده است. اگر می­خواهیم که حرف­مان اثر داشته باشد، خیلی باید حواسمان به اعمالمان باشد.

ـ چگونه در مجالسمان فرح روحی را به مخاطب عرضه کنیم؟

مخاطب شناسی و استفاده درست از مطالب و محتوای سخنرانی با توجه به روحیات و نیاز مخاطب می‌تواند عاملی برای ایجاد فرح روحی و معنوی در مستمع باشد. مطالب نباید سنگین و غیر قابل فهم باشد.یک سخنران می‌تواند با نقل داستان­های واقعی و همه فهم از زندگی انبیا و معصومین شور و هیجان را را به مخاطب منتقل کرده و او را جذب کند. نباید در مجالس اگر کسی خودش غم دارد با غم افزون­تر به منزل باز­گردد؛ بلکه باید هنگام خروج احساس سبکی داشته باشد. برای مثال می­توانیم برش‌هایی از زندگی امام حسین را برایشان باز کنیم. می­توانیم صحبت­ها­یمان را با قصه‌گویی به مردم انتقال دهیم؛ این‌طور می­توانیم به خدا نزدیکشان کنیم، نه اینکه تازه مشکلاتشان را به یادشان بیاوریم.

ـ چگونه هم شور و هم شعور را در مجلس­مان حاکم کنیم؟

در روایات ما آمده است که هر یک از ملائک فقط یک‌بار می­توانند به زیارت امام حسین (عليه السلام) بروند، وقتی می­روند و باز می­گردند آن قدر عاشق حضرت می­شوند که از سایر ملائک خواهش می­کنند که وقتی رفتی، تنها ذره­ای از خاک مزار حسین برایم بیاور. ما باید اینگونه مطالب را برای دوستان بیان کنیم. نه اینکه فقط روضه بخوانیم و تنها هدفمان در آوردن اشک مردم باشد. متأسفانه دیده می‌شود بعضی از سخنرانان و مداحان خانم یا آقا برای برای گریاندن مستمعین از هر راهی؛ حتی بیان داستان­های غیر واقعی از واقعه عاشورا، استفاده می‌کنند تا به مقصود خود برسند. قیام حضرت آنقدر با عظمت بود که اصلا نیازی به داستان سازی و کارهای این چنینی نداریم. بیان مناقب و فضایل اهل‌بیت موجب می‌شود تا در کنار شور آرام آرام صاحب شعور هم بشویم انشاءالله.

ـ میزان رضایتمندی مخاطب تا چه اندازه اهمیت دارد؟

قطعاً بسیار اهمیت دارد. باید از مردم پرسید شما چه می­خواهید؟ دربارة چه چیز دوست دارید صحبت کنیم؟ ما هم تا می­توانیم باید طوری صحبت کنیم که برای عامه مردم قابل درک باشد. چیزهایی که باید به آن­ها توجه کنیم اول رضایت خداوند و بعد توجه به این نکته است که مخاطب چه می‌خواهد و چطور جذب می­شود؟ حتی می­توانیم با قرار دادن نظرسنجی در مجلسمان ضعف­ها و نقاط قوت کار خود، مداح و سخنرا­نمان را پیدا کنیم و همچنین از خواسته­های مخاطبانمان مطلع شویم.البته مخاطب ما باید بداند که تا وقتي سند گفته­ای برای او ارائه نشده نباید آن را بپذیرد. من خودم هیچ‌گاه نه صحبت­های سخنرانان را بدون مدرک می­پذیرم و نه خودم بدون مدرک صحبتی را برای مخاطبانم ارائه می­دهم؛ با این کار هم اشک مخاطب خالصانه و بی‌ریا جاری می­شود و هم معرفتش افزایش می­یابد.

ـ مناسبت­ها چقدر می­توانند در نحوة مجلس گردانی ما مؤثر باشند؟

مناسبت­ها فرصت بسیار مناسبی برای برگزاری جشن و یا سوگواری است. نکته بسیار مهمی که دوست دارم در این جا مطرح کنم آن است که ما خیلی باید حواسمان به اعیادمان باشد. متأسفانه بسیاری از ما در این امر بسیار کم لطف هستيم. اسلام دین شادی و سرزندگی‌ است. اگر بخواهیم معنویت و رشد داشته باشیم، باید هم به عاشورا و هم به غدیر اهمیت دهیم. فرهنگ سازی کنیم که نیمه شعبان را بزرگ بداریم. همچنين باید عاشورا را به مردم بشناسانیم.

ـ شما چگونه به عيد‌ها اهميت مي‌دهيد؟ چه كارهايي مي‌توان كرد؟

من به شخصه در غدیر به خاطر امیرالمؤمنین همه چیز را نو می­کنم و عید دیدنی می‌روم. این روزها را باید بسیار بزرگ بشماریم و روی عقایدمان کار کنیم. هر سال نیمه شعبان را جشن می­گیرم، بهترین لباس­هایم را می­پوشم و تمام خانه را تزئین مي‌كنم و با کیکی بزرگ همه را به این جشن دعوت می­کنم. خیلی باید حواسمان باشد که در هر مجلسی متناسب با خودش حاضر شویم. مثلا در مجالس امام حسین(عليه السلام) اگر با لباس نامناسب و مو و صورت آرایش کرده وارد شویم صحیح است؟ آیا اگر عزیز خودمان را هم از دست داده باشیم، حاضریم کسی اینگونه در مجلس ما حاضر شود؟ به هر حال باید خیلی مراقب باشیم. چرا که ممکن است هر کس از یک طرف بام بیفتد.

ـ چگونه در این مجالس به نیروسازی دست یابیم؟

با حسن خلق، ابزار دوستی، دست گیری، هم­دلی و اینگونه کارها می­توانیم مخاطب را به مجلس خود جذب کنیم. هدیه دادن محبت می­آورد، یکرنگی و صفا را در جلسه حاکم کنیم و طوری برخورد کنیم که به ما اعتماد داشته باشند. اینگونه می­توانیم افرادی دغدغه‌مند را پرورش دهیم تا سرباز مخلص امام زمان شوند.

ـ حرف آخر

ان‌شاءالله همه اهل عمل باشيم و زیر پرچم امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) قرار بگيريم.