«
»
  • 1
  • 2
«
»
  • 1
  • 2
  • 3
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»

کمی شادتر-درباره شاد خواندن در مجالس مولودی

محقق: مهدی اسلامی

 

 شاید جذابیت روضه و حال و هوای اشک ریختن و عشق به سینه‎زدن برای حضرت اباعبدالحسین(علیه السلام) باعث شده است كه کمتر به مولودی‏خوانی توجه شود و شايد هم شاد خواندن به نحوی که شأن اهل‌بیت(علیه السلام) حفظ شود و در آن لغو نباشد کار دشواری است! و یا مسئله در جای دیگری است. به هر حال یکی از نکاتي كه در مجالس اعیاد و موالید ائمه(علیهم السلام) مهجور مانده، شاد بودن و شاد خواندن، به مصداق «یفرحون لفرحنا»  است. گاهی با ایجاد برخی تغییرات به ظاهر ساده، و توجه به برخي نكات می‏توان به این مهم نزدیک شد.
اولین نکته‏ آراستگی ظاهری است که در دین مبین اسلام بر آن تأکید فراوان شده است؛ یعنی همان مرتب بودن موهای سر و صورت و استفاده از لباس‏های مرتب و تمیز و معطر؛  چراکه اين امر روی مخاطب و جلب توجه او اثر چشمگیری دارد. همچنین به‌کار بردن رنگ‏های روشن در پوشش در این مراسم‌ها باید مورد توجه قرار بگیرد.
خنده بر لب داشتن و لبخند هنگام مداحی نیز یکی از همین دست رفتارهای به ظاهر ساده است که هم باعث ارتباط بیشتر با مستمع می‏شود و هم شور و شعف او را می‏رساند.
انتخاب محتواي خوب هم اثر خود را دارد. شعر مدحي که مدح و منقبت اهل‌بیت(علیهم السلام) را با بیانی شیوا، لذت‏بخش اجرا شود و استفاده درست از کلمات و عبارات را در خود گنجانده باشد و مستند به آیات و روایات باشد هر شنونده‏ای را تحت‌تأثیر خود قرار می‏دهد. البته تعداد ابیات شعر انتخابی باید متناسب با زمان اجرا باشد و ظرفیت جلسه و کشش مستمع مد نظر قرار بگیرد تا جلسه یکنواخت و ملال‏آور نشود.
نكته ديگر در مدح‌خواني اين است كه اوج و فرود و تحریرها با ابیات و مضامین آن از لحاظ نوا تناسب داشته باشد و دستگاهی برای خواندن اشعار انتخاب شود که حزن‏آور نباشد. این نکته در سرود هم باید رعايت شود؛ یعنی بین سرود و نوحه واقعاً تفاوت قائل باشیم و از نغمه‏های شاد در ساختن سرود بهره ببریم.
نكات بالا بدون یک صدای تمرین‌کرده و خبره، میسر نخواهد بود؛ پس لازم است مداح محترم در مواظبت از حنجره و در پرهیزها، تمرینات مستمر و با برنامه‌اي زیر نظر استاد مجرب و با دانش داشته باشد.
نكته پایاني اینکه بهتر است اگر جلسه به سمت اشک رفت، اشک از سر ذوق باشد و مستمع با شنیدن مناقب اهل‌بیت(علیه السلام) و جایگاه رفیع ایشان ـ البته در آن غلو نباشد ـ اتصال قلبی پیدا کند نه با بیان مقتل و روضه‏های آن‌چنانی که متأسفانه گاهی شاهد خوانده شدن آنها در مجالس مولودی هستیم.
پي‌نوشت:

 

1. علامه مجلسي؛  بحار الانوار؛ ج53، ص302.
2. برای به دست آوردن نکات بیشتر به کتاب سنن النبی نوشته مرحوم علامه طباطبائی مراجعه شود.