برای دسترسی به محتویات این نشریه از درختواره سمت راست موضوع مورد نظر خود را انتخاب کنید.

«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
«
»
  • 1
  • 2
«
»
«
»
«
»

خلاء انجمن های اسلامی، آسیب هايی جدی را متوجه ارزش‌های دینی و انقلاب مي‌كند

گفت‌وگو با حسن مرادي، دبير ستاد کل هماهنگی انجمن های اسلامی  

انجمن­های اسلامی یکی از نهادهای انقلابی هستند که نقش به‌سزایی در تشکیل انقلاب و حراست از دستاوردهای آن داشته­اند. با گذشت زمان و روش­مند شدن نظام، انجمن­ها که از حمایت سازمانی برخوردار نبودند، کم‌کم به فراموشی سپرده شدند. مدیران ترجیح دادند که این تشکل را فراموش کنند و فعالیت­های خود انجمن­ها نیز به گونه­ای نبود که پویایی آن­ها را رقم بزنند. برای نخستین سؤال، لطفاً توضیح دهید که احیای انجمن­های اسلامی در شرایط کنونی چه ضرورتی دارد؟

اولاً، به لحاظ کلی و شرایط زمانی، وجود انجمن­های اسلامی ضروری­تر از دوره­های قبل است؛ چراکه استکبار جهانی هم‌اکنون به دنبال بار نشستن شیطنت‌هایش می­باشد. بنابراین انجمن­های اسلامی با انگیزة الهی و تأسی از قرآن کریم، پیامبر اسلام، ائمه اطهار (علیهم السلام) و با حس مسئولیت‌پذیری تکلیف بیشتری دارند و می­طلبد که با بیداری و هوشیاری، گام‌های استوارتری بردارند و با تقویت تشکل‌های خود در برابر فتنه‌گران قد علم کنند. امروز دوست و دشمن به راحتی از هم تمیز داده می‌شوند. انجمن­های اسلامی باید مواضع مستحکم­تر و ولائی خودشان را بیش از پیش به اثبات برسانند و در این برهه تکلیف به انجمن­های اسلامی سنگینی می­کند، یعنی کسی بر آن‌ها تکلیف نمی­کند، بلکه این خود آن‌ها هستند که جوهره وجودی خود را باید خالصانه آشکارتر کنند. بنابراین احیای انجمن­های اسلامی و تأسیس بیشتر آن‌ها به مراتب با اهمیت­تر از گذشته است. ثانیاً سیستم و روش مدیریتی کشور، امروزه به گونه­ای است که خلاء انجمن­های اسلامی آسیب­های جدی­تری را متوجه ارزش‌های دینی و انقلاب اسلامی خواهد نمود. از طرفی چنانچه هر نهاد و تشکلی با اختلاف و از هم‌پاشیدگی مواجه باشد، نقش کلیدی انجمن­های اسلامی در چنین لحظات حساس و سرنوشت‌ساز بیش از پیش احساس می­شود.            

نگاه سیاسی و اقتصادی به انجمن­ها تا چه حد به حیثیت انجمن­ها ضربه وارد کرده است؟

اجازه بدهید بعد از مصاحبه­های فراوان گذشته، هم اکنون در این بخش واضح­تر حرف بزنم. گویا این‌طور جا افتاده است که یک فرد انجمنی باید بیشتر از همه کار کند و کمتر از همه بهره­مند شود یا از همه کمتر متوقع باشد. باید از همه بیشتر مورد اتهام قرار بگیرد و صبورتر باشد. از طرفی در پیشرفت‌های علمی و کاری از همه پایین­تر باشد. چنین ذهنیتی به دور از انصاف است؛‌ چون که ایثار و از خودگذشتگی هم یک حد و حدودی دارد. مسائل را باید از هم تفکیک کرد و در شناسایی خلاقیت و استعدادها باید هر چیزی را در جای و جایگاه خود مورد توجه قرار داد تا حق کسی ضایع نشود. این بی‌توجهی و بی‌مهری یا غرض‌ورزی را در بعضی از مراکز کاری و مدیریتی ملاحظه نموده­ام و در چنین مواردی شاهد مظلومیت فرد یا افرادی از انجمن­های اسلامی بوده‌ام که فقط به خاطر خدا و شرایط خاص انقلاب اسلامی سکوت کرده‌اند. اما چه کنیم؟!

این طرز تفکر به حیثیت سیاسی و اقتصادی انجمن­های اسلامی خسارت‌های جبران‌ناپذیری را وارد ساخته و می‌سازد که بنده گاهی احساسم بر این است که اگر یک مدیر، فردی خداترس، مکتبی و پیرو حقیقی جمهوری اسلامی ایران باشد، برعکس این عمل خواهد کرد. پس نتیجه می­گیریم که در چنین عملکردهایی، شیوه مدیریت در کشور مبهم جای سوال دارد، ناگفته نماند و این را هم می­­پذیریم که اندکی از انجمن‌های اسلامی بر اثر عدم کفایت برخوردهای مناسبی با مدیریت­های واحد خودشان ندارند و این نوع روش­ها هم از دید ما پنهان نمی­باشد.    

ویژگی‌های یک عضو فعال انجمن اسلامی را از دید خودتان بیان کنید؟

ورود به انجمن­های اسلامی عهد و پیمانی الهی است. از طرفی عشق و ارادت به حضرت علی و حضرت حسین (علیهما السلام) همچون روحی در کالبد انجمن­های اسلامی است. وقتی چنین انگیزه­ای در یک فرد انجمنی نقش ببندد و ظهور و بروز نماید، آنگاه احیاگری و روش‌های زیبای آن نمود عینی پیدا می­کند. انجمن­ اسلامی سدی است در برابر استعمارگران شرق و غرب. نقش انجمن­های اسلامی در وضعیت حساس امروز کشور اسلامی، بر کسی پوشیده نیست. یک انجمن اسلامی باید مجریان قوی، بااعتقاد، متعهد با روحیه آرمان‌خواهی و با کسب مهارت‌های تخصصی بتواند وظایف محوله را به نحو احسن انجام دهد. یک انجمن اسلامی باید عنصری متعبد باشد و در مقام معنوی به کمال برسد. چنین کسی باید نیروهایی را تربیت کند که با تعامل و تکامل فکری در مقابل منحرفان نفوذناپذیر باشند، تا در تمامی عرصه­ها با دید مثبت و با فداکاری و تفاهم، منشاء اثر خیر و نشاط‌آفرین باشند.

به نظر شما چه راهکارهایی برای حل مشکلات مالی انجمن­ها وجود دارد؟

اوضاع امروزه با گذشته بسیار متفاوت است؛ یعنی در شرایط فعلی آنچه کمک‌ساز و نیروی محرکه است، متأسفانه همان مادیات است که گاهی بر اثر ضعف مالی، یک تشکل یا یک فرد با وجود داشتن طرح و ایدة جالب، نمی‌توانند منشأ اثر شوند. در کشوری که عدل در آن حرف اول را می­زند، باید برای یکی از شاخه­‌های نظام اسلامی که همان انجمن­های اسلامی است، همانند سایر ارگان‌ها و تشکل‌ها، منابع درآمد مالی یا بودجه مصوب لحاظ گردد تا با تغذیه مالی بتواند، تغذیه فکری و راهکارهای شایسته عملی را ارائه کنند و از قافله علم و ایمان عقب نماند.  

وضعیت انجمن­های اسلامی را در استان تهران چگونه ارزیابی می­کنید و پیشنهادتان برای مطلوب­تر شدن وضعیتشان چیست؟

انجمن­های اسلامی چه در تهران و چه در سایر استان‌ها، با یکدیگر فرق چندانی ندارند. همه زیر یک پرچم و برای یک هدف تلاش می­کنند. بحمدالله داشتن روحیه تشکیلاتی، پیروی از قوانین جمعی و تشکیلاتی، نیل به تعبد تشکیلاتی به لحاظ الهی و عقلی و داشتن تقوای الهی، بینش و بصیرت، برخورداری از دانش لازم، آشنایی با مدیریت قوی و اصولی، روش‌های برنامه‌ریزی و ایجاد هماهنگی‌های لازم بین نیروهای مرتبط، توانایی و قابلیت در انجام دادن رسالت الهی، داشتن مهارت و ابزار لازم، فعالیت در چند جبهه به موجب شکوفایی بیش از بیش، تشخیص آدم‌های مفید و مؤثر، ارائه راهکارهای لازم در تعامل با مدیریت و کارکنان، احترام به تشکل‌های موازی، شخصیت و داشته­های انجمن­های اسلامی است. همان انجمن­هایی که نقش پررنگ و بی‌بدیل خویش را در اوایل انقلاب با استحکام بخشیدن به پایه‌های نظام از جان و مال دریغ نورزیدند و اکنون نیز در تداوم آن فداکاری می­کنند و پای می­فشارند.

شیوه مدیریت­های جدید و مبهم و ایجاد تشکیلات موازی به خصوص از ناحیه وزارت‌خانه­ها، باعث شده نگرانی‌هایی در این نهاد مقدس و ولایت‌مدار ایجاد شود. امید می­رود در شیوه مدیریت فعلی کشور، بازنگری بشود و مصوبات و تصمیم­گیری­ها با کارشناسی بهتر شکل بگیرد تا نیروهای معتقد و متعهد بتوانند با امیدواری و دلگرمی به تکلیف خود عمل نمایند.

ستادکل هماهنگی انجمن­های اسلامی تهران چه وظایفی بر عهده دارد؟ حیطه اختیارات آن تا چه اندازه است؟

ستادکل هماهنگی انجمن­های اسلامی، نظارت و کنترل انجمن­های اسلامی را در ابعاد مختلف به عهده دارد؛ هدایت، سازماندهی و ساماندهی آن‌ها را نظارت می­کند؛ در صورت لزوم راهکار ارائه می­دهد؛ در انتخابات انجمن­های اسلامی چه به صورت فردی و چه به صورت محوری مسئولیت دارد؛ عملکرد انجمن­های اسلامی را کنترل نموده و در صورت بروز اختلاف، اقدام به حل اختلافات می­کند. در امر فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی و تشویق و ترغیب، از روش‌های مختلف بهره می­گیرد. ستادکل می­کوشد تا خوراک تبلیغاتی برای انجمن­های اسلامی باشد. در توسعه انجمن­های اسلامی، وحدت، هم‌گرایی، هم‌اندیشی، و استقلال را در ولایت‌مداری شکل می­دهد.

ستادکل به عنوان یک محور مرکزی در کلیه امور، حامی، پاسخگو و راهنمای انجمن­های اسلامی است.

آیا این ستاد می­تواند انجمن­های اسلامی را به دلیل کم‌کاری مؤاخذه کند؟

بله. همان‌طور که ستادکل به عنوان یک محور مرکزی از انجمن­های اسلامی حمایت می­کند و در غنی‌سازی و مدیریت اصولی و صحیح آن‌ها نظارت و دخالت دارد، به همان نسبت هم، چنانچه انجمن اسلامی دچار کم‌کاری، بی‌تفاوتی و سایر موارد مشابه باشد، آن را بررسی می‌کند و در نهایت اگر انجمنی بی‌بهره باشد، مسلّماً برای بهتر شدن اوضاع، اقدام به انتخابات مجدد می­کند که با انجام دادن این امور تغییراتی حاصل می­شود.  

به نظر شما سازمان تبلیغات اسلامی و نهادهای دیگر باید چه تمهیداتی را برای انجمن­های اسلامی در نظر گیرد؟

از آنجا که سازمان تبلیغات اسلامی مدعی سازماندهی و هدایت انجمن­های اسلامی است، باید با تمام توان از این قشر خدوم و ولائی حمایت کند و نهادهای دیگر را در حمایت از انجمن­های اسلامی را به میدان بیاورد و خواسته­ها را عملی کند. امروزه انجمن­های اسلامی علی‌رغم تجارب گذشته، چندان به وعده و شعارها توجه ندارند؛ بلکه به عمل نگاه می‌کنند. امید است با تحقق وعده­ها و شعارهای داده شده، انجمن­های اسلامی بتوانند درخشش چشمگیرتری داشته باشند.

جوان‌گرایی را در انجمن­ها چگونه تعریف می­کنید و به نظرتان به چه لوازمی نیاز دارد؟

جوان‌گرایی باعث شکوفاتر شدن یک انجمن­ اسلامی می‌شود و موجب می‌گردد انجمن با انرژی و پتانسیل بهتر و والاتری به ایفای وظایف خود بپردازد. به تعبیری، جوان، جوان را جذب می­کند و آنگاه یک انجمن­ اسلامی با دید بازتر و بالندگی بهتر و باروری بیشتر به روند کار می­اندیشد. انجمن­های اسلامی باید با احساس مسئولیت تلاش کنند که در کنار پیشکسوتان، جوان‌ترها را به کار گیرند تا با کسب مهارت‌ها و سیاست‌های لازم، در آینده از وجود جوان‌ترها استفاده­ کنند. اما این محقق نمی­شود. به دلیل اینکه شیوة مدیریت جدید در جامعه به گونه­ای است که این اجازه و میدان را به جوان‌ترها نمی­دهند و این طرز تفکر سبب می‌شود که در آینده با خسارت‌های جبران‌ناپذیری مواجه شویم.

نظر شما دربارة انتشار اولین نشریه تخصصی انجمن­های اسلامی (اعتصام) چیست؟

در شرایط فعلی، نشریه اعتصام بهترین و رساترین زبان انجمن­های اسلامی است. جا دارد از تلاش و زحمات صادقانة کسانی که دست‌اندرکار این نشریه هستند، تشکر و قدردانی به عمل آید. از آنجا که حرفة اصلی بنده در صنعت چاپ می­باشد، دقیقاً درک می‌کنم که تهیه چنین نشریه­ای چه زحمات و مسئولیت­های سنگینی دارد. امید هست همة مبلّغان، کارشناسان، فرهنگ‌دوستان و انجمن­های اسلامی، در غنی‌سازی این نشریه جالب توجه همکاری همه جانبه­ای داشته باشند. از طرفی به لحاظ اثرگذاری بیشتر باید فکری کرد تا این نشریه به نحو مطلوب­تری در جامعه تبلیغ و منتشر شود.