جان پیامبر

محقق: یاسر شریعتی

 

حضرت محمد بن‌عبدالله(صلي الله و عليه و آله)، رحمت عالمیان است و آفرینش از چشمه جوشان رحمتش سیراب می‌شود. تمام انبیا و اولیاي الهی از برکت وجودش گوهر وجود یافته‌اند و در بهشت چون خاتمی بر گرد وجود پرجودش حلقه می‌زنند. اما خاتم پیامبران از آغاز تا انجام رسالت، سنگ اهل‌بیتش را به سینه می‌کوبید و گاه و بیگاه سفارششان را می‌کرد. او مزد 23 سال رسالت، با همه سختی‌هایش را دوستی با اهل‌بیت خویش خواند و از میان آنان، بیش از همه نگران حسین(عليه السلام) بود. گویا دل پیامبر خدا(صلي الله و عليه و آله)از تولد آن مولود شور می‌زد. بی‌صبرانه پشت در، منتظر به دنیا آمدن فرزندش بود. تا صدای گریه او را شنید به اسما فرمود: «فرزندم را به من بده». امام حسین(عليه السلام) پیش از آنکه در آغوش مادر جای گیرد بر روی دستان نورانی جدش رسول خدا(صلي الله و عليه و آله) آرام گرفت و از سرانگشتان نبوت تغذیه کرد.1
این سخن گزافه نیست که رسول خاتم، تن و جان شریفش را به حسین(عليه السلام) بخشید. باطن مهربانش را بدو داد و فرمود: «{محبته مكنونة في بواطن المؤمنين}».
وقتی بر فراز منبر سخنرانی می‌کرد، امام حسین(عليه السلام) که طفل کوچکی بود، وارد مسجد شد. آن حضرت سخن قطع کرد و سراسیمه از بالای منبر فرود آمد و حسین(عليه السلام) را در آغوش کشید و فرمود: «به آن کس که جانم در دست اوست، متوجه نشدم که از منبر پایین می‌آیم». 2
پیامبر اکرم(صلي الله و عليه و آله) قلب صنوبری‌اش را به حسین(عليه السلام) ارزانی داشت و فرمود: «{إنّه مهجة قلبي}»؛ روح بلندش را به حسین(عليه السلام) بخشید و فرمود: «روحي التي بين جنبيّ»؛ دلش را به حسین(عليه السلام) داد و او را میوه آن خواند؛ نور چشم و قوتش را به او هدیه کرد و فرمود: «هر گاه به حسین(عليه السلام) می‌نگرم، سیر می‌شوم»؛ چشمانش را به او داد و فرمود: «او نور دو دیده من است»؛ کتفش را به حسین(عليه السلام) بخشید و آن را مرکبی برایش قرار داد و پسرش را فدایی او خواند و فرمود: «به قربانِ آنکه فرزندم ابراهیم قربانی‌اش شود».3
گوشت امام حسین(عليه السلام) از گوشت رسول خدا(صلي الله و عليه و آله) و خون او از خون رسول الله(صلي الله و عليه و آله) بود؛ زیرا اباعبدالله(عليه السلام) از حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) و هیچ زن دیگری شیر ننوشید و دایه او سرانگشت مبارک حضرت خاتم الانبیا(صلي الله و عليه و آله) بود. 4
در زیارت جابر آمده است: «{غذتک يد الرحمة و رضعت من ثدي الايمان و ربيت فی حجر الاسلام}»؛ یعنی از دستان رحمت ارتزاق کردی و از آغوش ایمان شیر خوردی و در دامان اسلام رشد یافتی.5
تمام این شواهد، مفسّر حدیث معروف رسول خداست که فرمود: «حسين مني و أنا من حسين». «حسین از من است»؛ یعنی تار و پودش از وجود من تنیده شده و جانش جان من است. خون گلوی اباعبدالله و جسم پاره‌پاره‌اش، روح تازه‌ای بر کالبد مرده جامعه اسلام دمید؛ این است سرّ «أنا من حسين». من از حسینم یعنی، دین و شریعت من وامدار خون سید الشهدا است.
دریایی از معنا در این جمله نورانی موج می‌زند. حال که حسین(عليه السلام) از محمد(صلي الله و عليه و آله) و محمد(صلي الله و عليه و آله) از حسین(عليه السلام) است، اگر اولین مخلوق آفریدگار نور حضرت رسول خاتم است، نور سید الشهداء نیز نخستین آفریده خالق متعال است و باقی آفرینش به تبع او خلق شده‌اند، از این رو سزاوار است که همه آفرینش بر مصیبت حسین(عليه السلام) بگریند و اگر می‌خوانیم آسمان و زمین بر او گریستند، مبالغه نیست.6
اگر بر طبق آیه قرآن هر گناه‌کاری نزد رسول خدا(صلي الله و عليه و آله) بیاید و طلب آمرزش کند، خداوند او را می‌بخشد،7 گناهان زائر حضرت اباعبدالله(عليه السلام) نیز بخشیده خواهد شد و مَلَکی به او ندا خواهد داد: «رسول خدا(صلي الله و عليه و آله) به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید: عمل از سر گیر که تمام گناهان تو بخشیده شد».8
اگر پیامبر خاتم(صلي الله و عليه و آله) اسوه حسنه است،9 امام حسین(عليه السلام) نیز سرمشق و الگوست. او آموزگار آزادگی و شهادت است.
آن کس که تیر در چله کمان گذاشت و به سمت حرم اهل‌بیت انداخت و جماعتی که قصد قربت کرده و سنگ و تیر و نیزه زدند، خون حسین(عليه السلام) را نریختند؛ آنان خون رسول خدا را ریختند و گویی خون خدا را در سرزمین کربلا جاری ساختند.
السلام عليك يا ثارالله و ابن‌ثاره    
سلام خدا بر تو ای خون خدا
پي نوشت:
1. شوشتری، شیخ جعفر؛ خصائص الحسینیه؛ بیروت: چاپ دار السرور، ص 30.
2. همان؛ ص100.
3. همان؛ ص98.
4. همان؛ ص370.
5. همان؛ ص127.
6. همان؛ ص30.
7. وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ الله وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ الله تَوَّابًا رَّحِيمًا؛ نسا: 64.
8. ابن‌قولویه، کامل الزیارات، ص143.
9. لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ الله أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ؛ احزاب: 21.

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

مهمان
پنج شنبه, نوامبر 30, 2017
0 حرف

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد