کمی شادتر-درباره شاد خواندن در مجالس مولودی

محقق: مهدی اسلامی

 

 شاید جذابیت روضه و حال و هوای اشک ریختن و عشق به سینه‎زدن برای حضرت اباعبدالحسین(علیه السلام) باعث شده است كه کمتر به مولودی‏خوانی توجه شود و شايد هم شاد خواندن به نحوی که شأن اهل‌بیت(علیه السلام) حفظ شود و در آن لغو نباشد کار دشواری است! و یا مسئله در جای دیگری است. به هر حال یکی از نکاتي كه در مجالس اعیاد و موالید ائمه(علیهم السلام) مهجور مانده، شاد بودن و شاد خواندن، به مصداق «یفرحون لفرحنا»  است. گاهی با ایجاد برخی تغییرات به ظاهر ساده، و توجه به برخي نكات می‏توان به این مهم نزدیک شد.
اولین نکته‏ آراستگی ظاهری است که در دین مبین اسلام بر آن تأکید فراوان شده است؛ یعنی همان مرتب بودن موهای سر و صورت و استفاده از لباس‏های مرتب و تمیز و معطر؛  چراکه اين امر روی مخاطب و جلب توجه او اثر چشمگیری دارد. همچنین به‌کار بردن رنگ‏های روشن در پوشش در این مراسم‌ها باید مورد توجه قرار بگیرد.
خنده بر لب داشتن و لبخند هنگام مداحی نیز یکی از همین دست رفتارهای به ظاهر ساده است که هم باعث ارتباط بیشتر با مستمع می‏شود و هم شور و شعف او را می‏رساند.
انتخاب محتواي خوب هم اثر خود را دارد. شعر مدحي که مدح و منقبت اهل‌بیت(علیهم السلام) را با بیانی شیوا، لذت‏بخش اجرا شود و استفاده درست از کلمات و عبارات را در خود گنجانده باشد و مستند به آیات و روایات باشد هر شنونده‏ای را تحت‌تأثیر خود قرار می‏دهد. البته تعداد ابیات شعر انتخابی باید متناسب با زمان اجرا باشد و ظرفیت جلسه و کشش مستمع مد نظر قرار بگیرد تا جلسه یکنواخت و ملال‏آور نشود.
نكته ديگر در مدح‌خواني اين است كه اوج و فرود و تحریرها با ابیات و مضامین آن از لحاظ نوا تناسب داشته باشد و دستگاهی برای خواندن اشعار انتخاب شود که حزن‏آور نباشد. این نکته در سرود هم باید رعايت شود؛ یعنی بین سرود و نوحه واقعاً تفاوت قائل باشیم و از نغمه‏های شاد در ساختن سرود بهره ببریم.
نكات بالا بدون یک صدای تمرین‌کرده و خبره، میسر نخواهد بود؛ پس لازم است مداح محترم در مواظبت از حنجره و در پرهیزها، تمرینات مستمر و با برنامه‌اي زیر نظر استاد مجرب و با دانش داشته باشد.
نكته پایاني اینکه بهتر است اگر جلسه به سمت اشک رفت، اشک از سر ذوق باشد و مستمع با شنیدن مناقب اهل‌بیت(علیه السلام) و جایگاه رفیع ایشان ـ البته در آن غلو نباشد ـ اتصال قلبی پیدا کند نه با بیان مقتل و روضه‏های آن‌چنانی که متأسفانه گاهی شاهد خوانده شدن آنها در مجالس مولودی هستیم.
پي‌نوشت:

 

1. علامه مجلسي؛  بحار الانوار؛ ج53، ص302.
2. برای به دست آوردن نکات بیشتر به کتاب سنن النبی نوشته مرحوم علامه طباطبائی مراجعه شود.

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

مهمان
پنج شنبه, نوامبر 30, 2017
0 حرف

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد